Jan Lucjan Mierzejewski
Biografia
Jan Lucjan Mierzejewski urodził się w Jędrzejowie w 1838 roku. Był synem rejenta Pawła Mierzejewskiego i Janiny Rozalii z Wróblewskich. Po ukończeniu gimnazjum w Lublinie z srebrnym medalem, dzięki wygranemu konkursowi otrzymał stypendium na studia medyczne w Sankt Petersburgu.
W 1861 roku ukończył Cesarską Akademię Medyko-Chirurgiczną, wyróżniony srebrnym medalem. Następnie rozpoczął pracę jako młodszy asystent w klinice psychiatrycznej profesora Jana Balińskiego, gdzie przez piętnaście lat zdobywał doświadczenie. W 1872 i 1874 odbył podróże zagraniczne, specjalizując się w neurologii i psychiatrii w renomowanych klinikach europejskich, m.in. u Westphala, Virchowa, Charcota i Duchenne'a.
W 1876 roku zastąpił Balińskiego na katedrze psychiatrii, zostając profesorem zwyczajnym. Był współzałożycielem czasopism naukowych i przewodniczącym I Zjazdu Rosyjskich Psychiatrów w Moskwie. Pełnił funkcje prezesa Towarzystwa Psychiatrów Rosyjskich oraz członka wielu towarzystw naukowych, w tym Royal College of Psychiatrists.
W swojej pracy naukowej zajmował się głównie anatomią patologiczną mózgu, opisując zmiany w porażeniu postępującym oraz powiązanie mikrogyrii z oligofrenią. Był autorem 54 prac publikowanych w języku rosyjskim, polskim, niemieckim i francuskim.
W 1908 roku, podczas pobytu w Paryżu na jubileuszu Valentina Magnana, doznał udaru mózgu i zmarł. Został pochowany w Petersburgu.