Stanisław Bilewicz
Biografia
Stanisław Bilewicz urodził się 26 marca 1903 roku w Jędrzejowie jako syn notariusza Franciszka Bilewicza i Wandy z Żelichowskich. Po ukończeniu gimnazjum w Jędrzejowie rozpoczął studia z zootechniki na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie jego wykładowcami byli m.in. Mieczysław Konopacki i Jan Tur. W 1929 roku obronił pracę doktorską „Badania nad rozwojem potworności podwójnych” pod kierunkiem prof. Jana Tura, uzyskując tytuł doktora filozofii. Następnie pracował jako starszy asystent w Katedrze Biologii.
W 1934 roku został nauczycielem biologii w I Gimnazjum Męskim im. gen. Sowińskiego w Warszawie, a także rozpoczął badania z zakresu embriologii. Podczas obrony Warszawy w 1939 roku walczył w randze porucznika w 36 pułku piechoty Legii Akademickiej. W latach 1940-1945 był więziony w obozach jenieckich w Prenzlau, Kreuzburgu i Murnau, gdzie zorganizował Wyższe Kursy Nauczycielskie i prowadził wykłady.
Po wyzwoleniu wstąpił do Wojska Polskiego, przebywał we Włoszech i Wielkiej Brytanii, gdzie uczył biologii w wojskowych szkołach średnich. Po powrocie do Polski w 1947 roku został adiunktem w Zakładzie Biologii Państwowego Zakładu Higieny w Katowicach. W 1949 roku habilitował się na Uniwersytecie Warszawskim, a następnie objął stanowisko profesora kontraktowego warszawskiej Akademii Wychowania Fizycznego. Wykładał też na Uniwersytecie Warszawskim i Akademii Medycznej. W 1954 roku został profesorem nadzwyczajnym i kierownikiem Katedry Biologii AWF, a w latach 1956-1959 pełnił funkcję rektora uczelni. W 1960 roku objął kierownictwo Katedry Biologii na Uniwersytecie Warszawskim.
Zmarł 17 marca 1962 roku w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Jego materiały archiwalne znajdują się w Archiwum PAN w Warszawie.