Stanisław Różyc

Ułan Legionów Polskich, działacz niepodległościowy i społeczny
12.05.1894 02.09.1935 Jędrzejów

Biografia

Stanisław Różyc urodził się 12 maja 1894 roku w Jędrzejowie. Od młodości związany był z ruchem niepodległościowym. 16 sierpnia 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich, gdzie służył w 2 pułku ułanów w 2 szwadronie dowodzonym przez Zbigniewa Dunin-Wąsowicza, w składzie II Brygady Legionów Polskich.

Brał udział w kampanii karpackiej, a szczególnie zasłynął podczas szarży pod Rokitną, za którą został odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy. 17 lutego 1917 roku został zdemobilizowany i powrócił do domu.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, 19 lipca 1919 roku wstąpił do Policji Państwowej. Później pracował w kopalni węgla w Dańdówce, a od 1926 roku jako dróżnik szosowy w Sejmiku Jędrzejowskim. W latach 1929-1933 był zwrotniczym na stacji PKP w Rabsztynie, a od 23 maja 1933 roku pracował jako stróż stacyjny w Jędrzejowie.

W okresie międzywojennym działał społecznie, m.in. w Lidze Morskiej i Kolonialnej oraz Lidze Obrony Powietrznej Państwa.

W 1935 roku został zamordowany. Był żonaty, miał troje dzieci: Stefana, Stanisławę i Irenę.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Uczestnictwo w szarży pod Rokitną
Odznaczenie Orderem Wojskowym Virtuti Militari V klasy
Odznaczenie Krzyżem Niepodległości
Odznaczenie Krzyżem Walecznych

Ciekawostki

Służył w 2 szwadronie dowodzonym przez Zbigniewa Dunin-Wąsowicza
Był pracownikiem Sejmiku Jędrzejowskiego jako dróżnik szosowy
Po demobilizacji w 1917 roku wrócił do rodzinnego miasta

Udostępnij