Stanisław Różyc
Biografia
Stanisław Różyc urodził się 12 maja 1894 roku w Jędrzejowie. Od młodości związany był z ruchem niepodległościowym. 16 sierpnia 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich, gdzie służył w 2 pułku ułanów w 2 szwadronie dowodzonym przez Zbigniewa Dunin-Wąsowicza, w składzie II Brygady Legionów Polskich.
Brał udział w kampanii karpackiej, a szczególnie zasłynął podczas szarży pod Rokitną, za którą został odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy. 17 lutego 1917 roku został zdemobilizowany i powrócił do domu.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, 19 lipca 1919 roku wstąpił do Policji Państwowej. Później pracował w kopalni węgla w Dańdówce, a od 1926 roku jako dróżnik szosowy w Sejmiku Jędrzejowskim. W latach 1929-1933 był zwrotniczym na stacji PKP w Rabsztynie, a od 23 maja 1933 roku pracował jako stróż stacyjny w Jędrzejowie.
W okresie międzywojennym działał społecznie, m.in. w Lidze Morskiej i Kolonialnej oraz Lidze Obrony Powietrznej Państwa.
W 1935 roku został zamordowany. Był żonaty, miał troje dzieci: Stefana, Stanisławę i Irenę.