Włodzimierz Dąbrowski
Biografia
Włodzimierz Dąbrowski urodził się 9 czerwca 1896 roku w Jędrzejowie jako syn Stanisława i Marii z Pawłowskich. Ukończył sześć lub siedem klas szkoły średniej, a już w 1914 roku, mając 18 lat, wstąpił do Legionów Polskich, rozpoczynając swoją długą i pełną poświęceń służbę dla ojczyzny.
W czasie I wojny światowej walczył w 1 pułku piechoty, a następnie w Oddziale Lotnym Wojsk Polskich. Od 1915 roku działał w Polskiej Organizacji Wojskowej, gdzie pełnił funkcję komendanta obwodu w Okręgu Radom-Kielce. Po odzyskaniu niepodległości brał udział w wojnie polsko-ukraińskiej i polsko-bolszewickiej, dwukrotnie odnosząc rany w walkach.
Po wojnie kontynuował karierę wojskową, awansując do stopnia majora, a później podpułkownika. W latach 30. zaangażował się w działalność wywiadowczą, kierując placówką w Paryżu, a następnie pracując w strukturach Oddziału II Sztabu Głównego. W czasie II wojny światowej ewakuował się do Rumunii, a później służył w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie. Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii, gdzie zmarł w 1962 roku.